Save Cancel

राष्ट्रिय जनगणना २०७८ को प्रारम्भिक नतिजाअनुसार नेपालको जनसङ्ख्या कति पुगेको छ ?

 २,९१,९२,४८०
– २०६८ सालको जनगणनाभन्दा २०७८ को जनगणनामा कुल जनसङ्ख्या १० १८ प्रतिशतले बढेको ।
– २०७८ कोे जनगणनाअनुसार जनसङ्ख्या वृद्धिदर (सरदर वार्षिक) ० ९३ प्रतिशत रहेको ।
– २०६८ सालकोे जनगणनाअनुसार नेपालको जनसङ्ख्या २,६४,९४,५०४ थियो भने जनसङ्ख्या वृद्धिदर १ ३५ प्रतिशत रहेको थियो ।
– केन्द्रीय तथ्याङ्क विभागले २०७८ कात्तिक २५ देखि मङ्सिर ९ गतेसम्म सञ्चालन गरेको जनगण�.... Show More

 २,९१,९२,४८०
– २०६८ सालको जनगणनाभन्दा २०७८ को जनगणनामा कुल जनसङ्ख्या १० १८ प्रतिशतले बढेको ।
– २०७८ कोे जनगणनाअनुसार जनसङ्ख्या वृद्धिदर (सरदर वार्षिक) ० ९३ प्रतिशत रहेको ।
– २०६८ सालकोे जनगणनाअनुसार नेपालको जनसङ्ख्या २,६४,९४,५०४ थियो भने जनसङ्ख्या वृद्धिदर १ ३५ प्रतिशत रहेको थियो ।
– केन्द्रीय तथ्याङ्क विभागले २०७८ कात्तिक २५ देखि मङ्सिर ९ गतेसम्म सञ्चालन गरेको जनगणनाको प्रारम्भिक नतिजा २०७८ माघ १२ गते सार्वजनिक गरेको ।
– जनगणना २०७८ को संक्षिप्त झलक
– कुल जनसङ्ख्या : २,९१,९२,४८०
– पुरुष जनसङ्ख्या: १,४२,९१,३११ (४८ ९६ प्रतिशत)
– महिला जनसङ्ख्या: १,४९,०१,१६९ (५१ ०४ प्रतिशत)
– जनसङ्ख्या वृद्धिदर: ० ९३ प्रतिशत
– सहरी जनसङ्ख्या: ६६ ०८ प्रतिशत
– ग्रामीण जनसङ्ख्या: ३३ ९२ प्रतिशत
– जनघनत्व:१९८ प्रति व कि मि
– घरपरिवार सङ्ख्या: ६७,६१,०५९
– घरसङ्ख्या: ५६,४३,९४५
– प्रतिपरिवार औसत सदस्य: ४ ३२ (सहरी क्षेत्र:४ २५ र ग्रामीण क्षेत्र ४ ५५)
– विदेशमा अक्सर बसोवास गर्ने जनसङ्ख्या: २१,६९,४७८
– (पुरुष: १७,६३,३१५ अर्थात् ८१ २८ प्रतिशत, महिला: ४,०६,१०३ अर्थात् १८ ७२ प्रतिशत)
– भौगोलिक क्षेत्रगत आधारमा जनसङ्ख्या हिस्सा
– हिमाली क्षेत्र: ६ ०९ प्रतिशत
– पहाडी क्षेत्र: ४० २५ प्रतिशत
– तराई क्षेत्र: ५३ ६६ प्रतिशत
– प्रदेशगत जनसङ्ख्या
– प्रदेश १: ४९,७२,०२१ (१७ ०३ प्रतिशत)
– मधेस प्रदेश ः ६१,२६,२८८ (२० ९९ प्रतिशत)
– बागमती प्रदेश ः ६०,८४,०४२ (२० ८४ प्रतिशत)
– गण्डकी प्रदेश ः २४,७९, ६४५ (८ ४९ प्रतिशत)
– लुम्बिनी प्रदेश ः ५१,२४,२२५ (१७ ५५ प्रतिशत)
– कर्णाली प्रदेश ः १६,९४,८८९ (५ ८१ प्रतिशत)
– सुदूरपश्चिम प्रदेश ः २७,११,२७० (९ २८ प्रतिशत)
– सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको प्रदेश ः मधेस (६१,२६,२८८ (२० ९९ प्रतिशत)
– सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या भएको प्रदेश ः कर्णाली (१६,९४,८८९ (५ ८१ प्रतिशत)
– सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको जिल्ला ः काठमाडौँ (२०,१७,५३२)
– सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या भएको जिल्ला ः मनाङ (५,६४५)
– सबैभन्दा धेरै जनसङ्ख्या भएका प्रमुख ५ जिल्ला ः क्रमशः काठमाडौँ, मोरङ, रूपन्देही, झापा र सुनसरी
– सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या भएका पाँच जिल्ला ः क्रमशः मनाङ, मुस्ताङ, डोल्पा, रसुवा र हुम्ला
– सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या वृद्धिदर रहेको जिल्ला ः भक्तपुर
– जनसङ्ख्या वृद्धिदर नेगेटिभ रहेको जिल्ला सङ्ख्या ः ३२
– नगरपालिकाको आधारमा सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या ः काठमाडौँ म न पा (८,६५,९०६)
– नगरपालिकाको आधारमा सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या ः डोल्पाको ठुलीभेरी न पा (१०,१८७ जना)
– गाउँपालिकागत हिसाबले सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको गाउँपालिका ः वैजनाथ गा पा (बाँके, ७०,३१५)
– गाउँपालिकागत हिसाबले सबैभन्दा कम जनसङ्ख्या भएको गाउँपालिका ः मनाङको नर्पाभूमि गा पा
(४२२ जना)
– नेपाल सरकारबाट घोषित २९३ वटा नगरपालिकामा रहेको जनसङ्ख्यालाई सहरी क्षेत्रको जनसङ्ख्या र ४६० गाउँपालिकामा रहेको जनसङ्ख्यालाई ग्रामीण क्षेत्रको जनसङ्ख्या मानी ग्रामीण तथा सहरी जनसङ्ख्याको वर्गीकरण गरिएको ।
– २०७८ को जनगणनाअनुसार तराईमा जनसङ्ख्या ३ ९ प्रतिशतले वृद्धि भएको । २०६८ मा तराईमा कुल जनसङ्ख्या ५० २७ प्रतिशत हिस्सा रहेकोमा २०७८ मा ५३ ६६ प्रतिशत पुगेको ।
– पहाडमा २०६८ मा ४३ ०१ प्रतिशत रहेकोमा २०७८ मा ४० २५ प्रतिशतमा झरेको ।
– हिमाली क्षेत्रमा २०६८ मा ६ ७३ प्रतिशत हिस्सा रहेकोमा २०७८ मा ६ ०९ प्रतिशत रहेको ।
– भौगोलिक क्षेत्रको आधारमा प्रतिपरिवार औसत सदस्य
– हिमाली क्षेत्र ः ४ २७ जना
– पहाडी क्षेत्र ः ३ ९५ जना
– तराई क्षेत्र ः ४ ६५ जना
– प्रदेशगत आधारमा परिवारमा औसत सदस्य सङ्ख्या सबैभन्दा कम ः गण्डकी प्रदेश (३ ६६ जना)
– प्रदेशगत आधारमा परिवारमा औसत सदस्य सङ्ख्या सबैभन्दा बढी ः मधेस प्रदेश (५ १५ जना)
– जिल्लागत आधारमा औसत सदस्य सङ्ख्या सबैभन्दा कम ः दोलखा जिल्ला (३ ४१ जना)
– जिल्लागत आधारमा औसत सदस्य सङ्ख्या सबैभन्दा बढी ः रौतहट, बारा, र कपिलवस्तु (५ ५० जना)